ความเหลื่อมล้ำที่ใหญ่ที่สุดในยุคนี้ไม่ใช่เงิน แต่เป็นการเข้าถึง "ไอเดีย"

ทำไมคนไทยที่ฉลาดและขยันถึงรู้สึก "ช้ากว่า" เสมอ

TL;DR

ไอเดียที่ดีที่สุดเกี่ยวกับชีวิต ความมั่งคั่ง และเทคโนโลยีในยุคนี้ ถูกเขียนเป็นภาษาอังกฤษแทบทั้งหมด ภาษาอังกฤษไม่ใช่แค่ภาษาหรอกนะ แต่มันกลายเป็น "protocol" ในการส่งต่อไอเดียไปแล้ว คนที่ไม่พูดอังกฤษก็เลยไม่ได้แค่รับไอเดียช้า แต่ถูกกันออกจากวงสนทนาทั้งหมดเลย นี่คือความเหลื่อมล้ำที่มองไม่เห็นแต่ส่งผลกระทบมหาศาล

ผมเคยสงสัยมานานว่าทำไมคนไทยหลายคนที่ผมรู้จักนะ พวกคนที่ฉลาด ขยัน และมีความสามารถน่ะ ถึงรู้สึก "ช้ากว่า" เสมอ

ไม่ใช่ช้าในการทำงานหรอกนะ ไม่ใช่ช้าในการเรียนรู้ด้วย

แต่ช้าในการ รู้ว่าควรเรียนรู้อะไร ต่างหาก

ไอเดียเคลื่อนที่ด้วยความเร็วอินเทอร์เน็ต แต่เฉพาะบางภาษา

ลองคิดดูสิว่าไอเดียที่ดีที่สุดในยุคนี้อยู่ที่ไหน

• Thread ของ Naval Ravikant เรื่อง wealth vs status
• Essay ของ Paul Graham เรื่อง startup
• Podcast ของ Lex Fridman กับนักวิทยาศาสตร์ระดับโลก
• Blog ของ Sam Altman เรื่อง AI

ทั้งหมดนี้เป็นภาษาอังกฤษ

และทั้งหมดนี้ก็เคลื่อนที่ด้วยความเร็วอินเทอร์เน็ตบน Twitter, Substack, YouTube

ถ้าคุณอ่านภาษาอังกฤษได้คล่อง คุณก็อยู่ในสนาม

แต่ถ้าไม่ได้ล่ะ? คุณก็อยู่ข้างนอก และช้ากว่าเป็นปีเลย

นี่ไม่ใช่เรื่องความฉลาดนะ

ผมรู้จักคนไทยที่ทำงานหนักกว่าใครที่ผมเคยเจอ ฉลาดกว่าคนส่วนใหญ่ในวงการ แต่ยังรู้สึกว่าตัวเอง "มาทีหลัง" เสมอ

ปัญหาไม่ใช่ความพยายามหรอก ปัญหาคือ การเข้าถึง ต่างหาก

นักศึกษาไทยจะไม่มีวัน "บังเอิญ" เจอ thread ของ Naval เรื่อง How to Get Rich

ไม่ใช่เพราะเขาไม่มีความสามารถนะ

แต่เพราะ สะพานไม่มี ต่างหาก

ภาษาอังกฤษคือ Idea-Routing Protocol

ลองคิดแบบนี้ดูสิ

ภาษาอังกฤษไม่ใช่แค่ภาษา มันคือ protocol เหมือน TCP/IP ของไอเดียเลย

มันกำหนดว่า:

• ไอเดียไหนจะปรากฏ
• ปรากฏเมื่อไหร่
• ใครได้ถกเถียง
• ใครได้ต่อยอด

ถ้าคุณไม่ได้อยู่ใน protocol นี้ คุณก็ไม่ได้แค่รับข้อมูลช้าหรอก

คุณถูกกันออกจาก feedback loop ทั้งหมดเลย

ถูกกันออกจาก Feedback Loop

นี่คือสิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจนะ

การไม่รู้ภาษาอังกฤษไม่ได้หมายความว่าคุณจะรู้ไอเดียช้าลง 6 เดือน

มันหมายความว่าคุณมาถึง ตอนจบของบทสนทนา เลยต่างหาก

คุณไม่ได้อยู่ตอนที่ไอเดียถูก debate ถูก challenge ถูก refine และถูก build on

คุณเห็นแค่ ผลลัพธ์สุดท้าย โดยไม่เข้าใจว่ามันมาได้อย่างไร

และนั่นก็ทำให้คุณ apply ไอเดียนั้นได้แย่กว่า เพราะคุณไม่รู้ context

ตัวอย่างที่เห็นชัด

ลองดู concept พวกนี้สิ:

• "Build in public" คนไทยรู้จักช้าไป 3-4 ปี
• "Permissionless" ยังไม่มีคำแปลที่ดีในภาษาไทยเลย
• "Skin in the game" เพิ่งเริ่มมีคนพูดถึง

ทั้งหมดนี้เป็น concept ที่เปลี่ยนวิธีคิดของคนทั้ง generation ในโลกตะวันตก

แต่ในไทยน่ะ มันยังเป็นของใหม่อยู่เลย

ความเหลื่อมล้ำที่มองไม่เห็น

เราพูดกันเยอะเรื่องความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจใช่ไหม?

แต่ ความเหลื่อมล้ำทางไอเดีย อาจจะร้ายแรงกว่าอีกนะ

ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น? ก็เพราะเงินสามารถหาได้ถ้ารู้วิธี แต่ถ้าไม่รู้ว่า "วิธี" มีอยู่ คุณจะหาได้อย่างไรล่ะ?

คนที่เข้าถึงไอเดียได้เร็วกว่าไม่ได้แค่รวยกว่าหรอก พวกเขา เห็นโลกต่างออกไป และนั่นคือ advantage ที่ compound ได้

สิ่งที่ผมกำลังสร้าง

นี่คือเหตุผลที่ผมกำลังทำบางอย่างอยู่

ไม่ใช่อีก news site นะ ไม่ใช่อีก motivational feed ด้วย ไม่ใช่อีก personal brand

แต่เป็น infrastructure สำหรับไอเดียในภาษาไทย

สะพานที่เชื่อมคนไทยกับไอเดียที่ดีที่สุดในโลก ในเวลาที่เหมาะสม ไม่ใช่ช้าไปหลายปี

สรุป

ความเหลื่อมล้ำที่ใหญ่ที่สุดในยุคนี้ไม่ใช่เงิน แต่คือการเข้าถึงไอเดีย

และสะพานที่เชื่อมไอเดียข้ามภาษายังไม่มีคนสร้าง

ถึงเวลาที่ต้องสร้างมันแล้ว คุณพร้อมจะข้ามสะพานนี้ไปด้วยกันไหม?

บทความโดย Thai Idea Pot

ถ้าชอบบทความนี้ กด Follow เพื่อรับบทความใหม่ทุกสัปดาห์